Pochodzenie etniczne:

Aszkenazyjczycy – Żydzi zamieszkujący tereny współczesnego Izraela jeszcze przed jego powstaniem. Głównie byli europejskimi syjonistami, bądź uchodźcami politycznymi.

Sefardyjczycy - Żydzi pochodzący z krajów arabskich (pierwotnie z Hiszpanii), przybyli do Izraela ze względów religijnych. Tymczasem aszkenazyjczycy skupiali się na polityce (poglądy socjaldemokratyczne).

Rosjanie - Żydzi, którzy przybyli po 1989 r. z terenów byłego Związku Radzieckiego w wyniku klimatu politycznego, a także gospodarczej niepewności w rozpadającym się ZSRR. Ich przybycie zrodziło konflikt na płaszczyźnie społecznej. Sefardyjczycy obawiali się, że Rosjanie zepchną ich z powrotem na margines. Ze strony ortodoksów Rosjanie spotykali się z zarzutami, że wielu z nich nie jest Żydami (spora część przybyła w mieszanych małżeństwach). Rosjanie zareagowali poczuciem wspólnoty, które kazało im stworzyć opozycyjne do reszty społeczeństwa struktury i partie oraz media.

Arabowie – stanowią niemal 20% społeczeństwa izraelskiego. W majestacie prawa jako obywatele są równi Żydom. Łatwo jednak dostrzec szereg nierówności, których doświadczają: przede wszystkim nie mogą (poza wyjątkami) służyć w armii, co nie sprzyja integracji. Na polu ekonomicznym: ponad 50 % Izraelczyków żyjących poniżej granicy ubóstwa to muzułmańscy lub chrześcijańscy Arabowie, choć stanowią oni zaledwie 20 % populacji kraju. Zostało to uwarunkowane historycznie: po I wojnie światowej nastąpiła separacja ludności żydowskiej i arabskiej na polu gospodarczym i społecznym, przy czym 80% chrześcijańskich Arabów mieszkało w miastach w stosunku do 27% Arabów muzułmańskich. Kiedy wraz z II wojną światową gospodarka palestyńska została włączona w działania aliantów z sektora arabskiego pochodziło tylko 13,5 % palestyńskiej produkcji przemysłowej. Przed samą wojną Żydzi w Palestynie stanowili tylko 35 % ludności, ale dysponowali 75 % siły nabywczej.

Strony: 1 2 Następna »