Zachęcał do prowadzenia dżihadu we własnym kraju. Rekrutował chętnych do walki w Bośni i w Afganistanie. Wierzył, że dżihad to również wojna ofensywna i że należy w Wielkiej Brytanii zaprowadzić kalifat. Ed Husain, obecnie dyrektor think-tanku brytyjskiego (Quilliam Foundation), który walczy z ekstremizmem za pieniądze brytyjskiego rządu, były szef lokalnego oddziału Hizb-ut-Tahrir (partii, która w wielu krajach jest zakazana- w Wielkiej Brytanii nie, chociaż Tony Brown bardzo tego chciał), oskarżanej o terroryzm i rekrutowanie terrorystów.

 

Ed napisał bestsellerową książkę, chwaloną pod niebiosa przez The Times i The Guardian, w której przedstawił, dlaczego stał się radykałem. „The Islamist, Why I joined radical Islam in Britain, what I saw inside and why I left” to zatrważająco szczera opowieść o latach dziewięćdziesiątych w Wielkiej Brytanii, kiedy radykalizowały się tysiące młodych ludzi, którzy utknęli w intelektualnym i emocjonalnym potrzasku, pomiędzy umiarkowanie religijnymi rodzicami z Paksitanu, Bangladeszu i innych podobnych krajów a granicznie swobodną brytyjską młodzieża, której nie rozumieli. Ale nie tylko oni- radykalizowali się konwertyci. Młodzi, rozczarowani pędem zachodniego sposobu życia Brytyjczycy przechodzili na islam i to od razu radykalny, bez etapu przejściowego…

 

Spotkaliśmy się pewnego dnia trzy lata temu. Przeczytalam jego książkę, gdy mieszkałam w Londynie i ścięla mnie zupełnie z nóg, ponieważ dekonstruowała mity, jakie powstały w mojej głowie. W radykalizacji młodych Brytyjczyków pochodzenia pakistańskiego czy bangladeskiego nie było przymusu, nie było wpływu „zacofanych” rodziców, ktorzy zapragnęli zaszczepić w dzieciach kulturę, z której wyjechali. Nie..więcej..>>


14/05/2011 @ 19:05