• Kościół, Ainkawa, fot. K. Lalik
    Kościół, Ainkawa, fot. K. Lalik

Asyryjczycy w Iraku

 

Od starożytności Asyryjczycy i Chaldejczycy byli określani jako odrębne ludy semickie, lecz nie-arabskie. Asyryjczycy stworzyli wielkie mocarstwo Asyria, które istniało od XIX do VII w. p.n.e., a rozciągało się od ujść rzek Tygrys i Eufrat, poprzez dzisiejszą Zatokę Perską aż po dolinę Nilu.

Z kolei lud chaldejski często występował zbrojnie przeciwko panowaniu Asyryjczyków w Mezopotamii i w Egipcie. Dawni Asyryjczycy i Chaldejczycy niekoniecznie jednak są w prostej linii przodkami dzisiejszych Asyryjczyków i Chaldejczyków, a przynajmniej brak jest tutaj jednoznacznych dowodów.

Wraz z przyjściem chrześcijaństwa na ziemie byłej Asyrii, w drugim i w trzecim wieku, większość Asyryjczyków przyjęła nową religię. Dlatego też do dziś uważają się oni za historycznie pierwszą nację chrześcijańską w dziejach świata.[1] W V w. po soborze w Efezie, na tle sporów o naturę Chrystusa oddzielili się oni od Kościoła powszechnego i tak powstał Asyryjski Kościół Wschodu zwany nestoriańskim. W XVI wieku część nestorian weszła w unię z Rzymem i odtąd nazywani są oni nie nestorianami a Chaldejczykami. Unia ta opiera się na uznaniu przez Kościół Chaldejski zwierzchnictwa papieża i zachowaniu autonomii w dziedzinie liturgii i władzy patriarchów.

Brak jest jednoznacznych danych na temat ogólnej liczebności populacji Asyryjczyków na świecie. Często przyjmuje się, że obecnie sięga ona liczby 4 mln.[2] Oprócz Iraku Asyryjczycy żyją głównie w Iranie, Syrii,Turcji, Jordanii, Kanadzie, USA, Europie, Australii i Nowej Zelandii. Podział religijny wśród Asyryjczyków na Asyryjski Kościół Wschodu i Chaldejski Kościół Katolicki osłabia, zwłaszcza zdaniem asyryjskich nacjonalistów (nie używam określenia „nacjonalista” w znaczeniu pejoratywnym), ich tożsamość narodowościową. Aby temu zaradzić część owych nacjonalistów propagowała rozróżnienie terminów „Chaldejczyk” i „Asyryjczyk”; pierwsze miałoby wskazywać wyłącznie na identyfikację wyznaniową, zaś drugie – na etniczną. Takie nazewnictwo nie oddaje jednak do końca złożoności owego podziału religijno-narodowościowego wśród Asyryjczyków. Dlatego też w 2003 roku na międzynarodowej konferencji w Bagdadzie w październiku 2003 roku przedstawiciele społeczności asyryjskiej i chaldejskiej przyjęli wspólnie nazwę „Chaldoasyryjczycy” na określenie swej identyfikacji etnicznej, zawężając ją geograficznie na razie tylko do Iraku. Decyzja o przyjęciu wspólnego miana „Chaldoasyryjczycy”, miała zapewne, oprócz pobudek nacjonalistycznych, również motyw polityczny - chodziło o zwiększenie szansy na reprezentację polityczną Asyryjczyków i Chaldejczyków we władzach powojennego Iraku. Decyzja ta nie miała wszak żadnych konotacji z łączeniem Kościołów Chaldejskiego i Asyryjskiego.

Strony: 1 2 3 Następna »
  • icoNimrod.pdf, Wywiad z Nimrodem Youkhaną, Ministrem Turystyki w rządzie KR